zaterdag 30 juni 2018

Is het de of het termineren?

Terminatoren zijn betrokken bij het termineren of is het de termoneren?

Interesting Fact About The Terminator:  Arnold Schwarzenegger’s famous debut line “I’ll be back” was originally scripted as “I’ll come back.” (http://www.kickassfacts.com/25-interesting-facts-about-the-terminator-1984/)

Komen de insecten ook terug?

(https://www.slideshare.net/johandegooijer1/11-determineren-theorie-52133328)

(https://www.slideshare.net/johandegooijer1/11-determineren-theorie-52133328)

(https://www.slideshare.net/johandegooijer1/11-determineren-theorie-52133328)


Naast bijen kun je ook vlinders determineren:

(https://www.vermandel.com/product/natuur/diversen-natuur/zoekkaarten/speuren-en-vinden-35-zoekkaarten/)

Op basis van de kleur (wit, geel, blauw of bruin/bronskleurig), klein of groot, en eventuele stippen of randen zijn ze te herkennen. Koolwitje, Oranjetip en Boomblauwtje/Ocarusblauwtje zijn zo makkelijk te herkennen.

Ook zijn bomen te determineren: heeft het boom bladeren of naalden? Zie: http://www.bomen-determineren.com/determineer-blad-boom.html
Zijn die balderen los of samengesteld? Veernervig of parallelnervig? Etc etc...

En zo is nog meer te ontdekken.

maandag 25 juni 2018

Welke bij is dat?

Zie je een bij dan is dat niet een bij, nee het is een van de meer dan 300 soorten bijen... er zijn determineerkaarten voor te vinden op http://www.bestuivers.nl/zoekkaarten

Wat is determinatie?
Determinatie is in de biologie het "op naam brengen" van een planten- of diersoort, dat wil zeggen bepalen tot welke soort een bepaald exemplaar behoort.
Hiervoor wordt meestal gebruik gemaakt van determinatietabellen of determinatiesleutels, aan de hand waarvan men door het beantwoorden van vragen over waarneembare kenmerken van het exemplaar naar een nieuwe vraag wordt geleid, tot er uiteindelijk nog maar één mogelijke soort over is.
Bron: Wikipedia.nl (http://www.soortenbank.nl/determinatie.php)

Met meer dan 350 Nederlandse soorten mag duidelijk zijn dat het niet altijd makkelijk is om bijen op naam te brengen. Het goed leren kennen van alle soorten vraagt veel tijd en doorzettingsvermogen. Gelukkig zijn er laagdrempelige zoekkaarten en digitale determinatiesleutels om de beginner op weg te helpen. Deze vind je (http://www.bestuivers.nl/wilde-bijen/herkenning-en-determinatie) op http://www.bestuivers.nl/wilde-bijen/herkenning-en-determinatie of wat te denken van http://www.wildebijen.nl/determinatiegids.html of  https://www.verspreidingsatlas.nl/determinatie/ehbd/

Heb je een bijenhotel dan kun je op deze site nazoeken wat voor bijen het zijn:
http://www.bestuivers.nl/Portals/5/Publicaties/Zoekkaart_bijen.pdf Ook kun je ook lezen hoe je een bijenhotel maakt. Ook de Wageningen Universiteit heeft een kaart gemaakt voor bijen die bijenhotels bezoeken: http://www.bestuivers.nl/Portals/5/Plaatjes/Bijenportretten/Alebeek_Zoekkaart%20bewoners%20bijenhotel.pdf met ook aandacht voor parasieten, zoals goudwespen en bronswespen.

Ook Naturalis heeft een determineerwebsite gemaakt voor tuinbijen op https://determineren.nederlandsesoorten.nl/linnaeus_ng/app/views/matrixkey/index.php?p=tuinbijen , zoals witbaardzandbij, meidoornzandbij, vosje, roodgatje, viltvlekzandbij en grijze rimpelrug. Op https://www.jasperderuiter.com/product/herkenningskaart-hommels-art-nr-941061/ is een kaart te koop voor hommels.

Hommels, bijen etc.... wat zijn het?

Hoe herken ik een bij
Bijen zijn er in vele soorten en maten. Hommels zijn grote, dikke bijen met een wollige, kleurrijke beharing. Andere bijen zijn juist klein, slank en bijna kaal. De kleuren variëren van geheel zwart of metaalgroen tot bontgekleurd met rode, witte of gele vlekken. Hierdoor kan het lastig zijn om bijen te onderscheiden van zweefvliegen en wespen.
Met ondergenoemde kenmerken zullen veel bijen van zweefvliegen en wespen te onderscheiden zijn, maar vooral in het begin is het soms nog lastig. In het veld komt het dan aan op ervaring. (http://www.bestuivers.nl/wilde-bijen/herkenning-en-determinatie/hoe-herken-ik-een-bij)

Veel bijen zijn door hun lange beharing van wespen te onderscheiden. Wespen zijn veel kaler. Ook hebben bijen vaak een bosje extra lange haren aan hun achterpoten, waarmee ze stuifmeel verzamelen. Bij sommige bijen zitten deze speciale haren aan de onderkant van hun achterlijf. Wespen hebben nooit zulke lange haren aan poten of achterlijf.
Er zijn echter ook bijen (zoals wespbijen en maskerbijen) die bijna kaal zijn en een zwart met geel, wit of rood kleurenpatroon hebben, waardoor ze erg op wespen lijken. Wespen hebben altijd een slanke tars van de achterpoot, terwijl bij bijen het eerste tarslid van de achterpoot vaak verbreed is. Veel graafwespen zijn van bijen te onderscheiden doordat ze een zilver- of goudkleurig 'snorretje' op de voorkant van hun kop hebben.
Ook in gedrag is er een belangrijk verschil tussen bijen en wespen. Bijen verzamelen stuifmeel op bloemen, dat ze naar hun nest transporteren. Wespen zijn ook wel op bloemen te vinden, maar drinken daar alleen nectar en verzamelen geen stuifmeel. Voor hun larven verzamelen wespen dierlijk voedsel. Een insect dat een prooi vangt of transporteert is dus nooit een bij. Een insect dat stuifmeel verzamelt is nooit een wesp. (http://www.bestuivers.nl/wilde-bijen/herkenning-en-determinatie/hoe-herken-ik-een-bij)

maandag 15 januari 2018

Beerput Nederland

Geen milieublog is compleet zonder aandacht voor Beerput Nederland.

Beerput Nederland, de documentaire die kro-ncrv uitzond op 4 december 2017 en later nog On demand aanbood.

Journalist en filmmaker Wilfried Koomen openbaart in de 2Doc Beerput Nederland de werkwijze van vervuilende afvalbedrijven. Ze kunnen al decennialang hun gang gaan in ons land, terwijl politici een oogje dichtknijpen. Winst maken is belangrijker.
http://www.tvgids.nl/afvalschandalen-in-beerput-nederland/artikel/174631/?cookieoptin=true

Diepgaand onderzoek naar milieucriminaliteit in Nederland. Milieurechercheurs vertellen in de documentaire 'Beerput Nederland' hoe frauduleuze afvalbedrijven al decennialang ongestoord hun gang kunnen gaan.
https://www.2doc.nl/documentaires/series/2doc/2017/december/beerput-nederland.html

Hoe komt het dat frauduleuze Nederlandse afvalverwerkers al decennialang vrijwel ongestoord milieuwetten kunnen overtreden?
https://www.npo.nl/2doc-beerput-nederland/04-12-2017/KN_1694685

Documentairemaker Koomen vertelt op Radio Rijnmond dat bedrijven die vervuilen veel invloed hebben op wetgeving. "Ik ben in de geschiedenis gedoken. Het bleek dat bij de grootste milieuschandalen uit het verleden dezelfde bedrijven betrokken waren. Deze bedrijven blijven in gesprek met de overheid. Ook geven zij advies over een nieuwe milieuwet."
Volgens Koomen is eenvoudig te verklaren waarom grote bedrijven een vinger in de pap hebben bij het maken van overheidsbeleid. "Dat komt doordat de economie altijd voorrang heeft. Er wordt met twee maten gemeten. De bedrijven krijgen vrij spel, terwijl je als burger aan alle milieuregels moet houden."
https://www.rijnmond.nl/nieuws/162153/Havenbedrijven-ondermijnen-structureel-milieuregels

Het is stuitend om te zien hoe in Nederland de afgelopen vijftig jaar de zware industrie weggekomen is met milieudelicten. En de documentaire Beerput Nederland laat zien hoe dit na de kabinetten Balkenende en Rutte alleen maar erger is geworden. 
https://downtoearthmagazine.nl/beerput-nederland/

Vrolijk word je niet van Beerput Nederland, wel wijzer. Bezorgder ook: frauduleuze afvalbedrijven komen volgens deze documentaire in ons land namelijk al decennialang weg met milieudelicten, waardoor er chemisch afval in onze bodem, lucht en rivieren terechtkomen en milieu-, gezondheids- en veiligheidseisen stelselmatig worden overtreden.
Rode draad is het onvermogen (lees: de onwil) van de overheid om die bedrijven adequaat aan te pakken. Politici en controlerende instanties op alle niveau’s knijpen een oogje dicht; economische bedrijvigheid en werkgelegenheid gaan immers voor alles.
https://downtoearthmagazine.nl/beerput-nederland/

We zitten diep in de shit, wijst ‘Beerput Nederland’ uit
De documentaire Beerput Nederland schetst een ontluisterend beeld van de afvalverwerkende industrie. We zitten diep in de shit en de overheid kijkt vaak de andere kant op. ... Beerput Nederland (KRO-NCRV), een anderhalf uur durende documentaire van Wilfried Koomen die het kortst samen te vatten valt met de observatie dat we diep in de shit zitten – het is niet eens onze eigen shit. En de overheid kijkt vaak de andere kant op.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/05/dode-zeehondjes-en-vieze-vogeltjes-a1583706

Een zeehond, gestorven door de enorme hoeveelheden chemisch afval die in de jaren 70 en 80 vanuit Delfzijl in de Waddenzee werden geloosd. Het recente milieuschandaal rond het bedrijf North Refinery in Farmsum. Ze komen aan bod in de documentaire 'Beerput Nederland', over milieucriminaliteit in ons land.
In de docu vertellen milieurechercheurs hoe frauduleuze afvalbedrijven al decennialang ongestoord hun gang kunnen gaan. 
https://www.rtvnoord.nl/nieuws/187015/Groningse-milieuschandalen-spelen-rol-in-Beerput-Nederland

Giftig afvalwater wordt heimelijk geloosd in onze wateren of vermengd met stookolie voor schepen en vergiftigt zo ons water en onze lucht. De scheepsindustrie is de grootste vervuiler van ons milieu. De zeventien grootste zeeschepen ter wereld stoten meer stikstofoxide uit dan alle auto’s ter wereld bij elkaar. Er zijn niet zeventien van dit soort schepen, maar 50.000.
http://politiek.tpo.nl/column/beerputnederland-burger-laat-je-horen-kom-in-opstand/

De film schetst een ontluisterend beeld van de manier waarop milieucriminaliteit de afgelopen decennia in Nederland heeft plaatsgevonden. En welke rol de overheid daarbij speelt. 
https://joop.bnnvara.nl/nieuws/nieuws-bv-beerput-nederland-hoe-grote-bedrijven-wegkomen-milieucriminaliteit

We zien in de loop van een paar decennia steeds dezelfde bedrijven, vaak onder nieuwe namen, zich onder regels uitdraaien – waarbij de politiek minder onder de indruk is van de smerigheid dan van het economisch belang van de bedrijven. We horen hoe onderzoek naar grootvervuilers in Delfzijl werd geblokkeerd door een jonge ambitieuze burgemeester – een zekere Opstelten. Een jonge onderzoekster vertelt hoe ze werd afgebekt door minister Jan Pronk.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/05/dode-zeehondjes-en-vieze-vogeltjes-a1583706

De grootste schandalen zijn de oudste in Beerput Nederland, maar dat geldt niet voor alles. Zo worden vaak schadelijke stoffen illegaal verwerkt bij de productie van stookolie. Eigenlijk moet je daar (duurdere) diesel voor gebruiken, maar Nederland lokt graag schepen naar Rotterdam met goedkope olie. Dus duurt het al jaren voor er een lijst is met verboden stoffen. Koomen kreeg boven water dat bij het opstellen van die lijst verschillende voor milieudelicten veroordeelde afvalbedrijven gezellig aan de poldertafel zitten. Alles onder controle. Maar van wie? 
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/05/dode-zeehondjes-en-vieze-vogeltjes-a1583706

Deze journalistieke documentaire van Wilfried Koomen schetst een ontluisterend beeld van een halve eeuw milieucriminaliteit in Nederland, waarbij alle grote affaires – van het lozen van afvalwater in Krimpen aan den IJssel tot de brand in Moerdijk – gedetailleerd de revue passeren.
Daaruit komt een consistent beeld naar voren: (grote) bedrijven spelen handjeklap met de overheid en kunnen dus ongegeneerd chemisch afval dumpen en onverantwoorde risico’s nemen met de volksgezondheid. Of zoals Ben Ale, emeritus hoogleraar van de TU in Delft, het uitdrukt:
‘De overheid is er niet om de burger te beschermen tegen vervuilende bedrijven, maar om de winst van bedrijven te maximaliseren.’
http://www.denieuwereporter.nl/2017/12/documentairetip-beerput-nederland/

Als de documentairemakers van 'Nederland beerput' hun werk goed hebben gedaan, zijn wij niet meer dan een ontwikkelingsland op het gebied van milieubescherming. We kunnen onszelf absoluut niet op de borst slaan en VVD politici al helemaal niet. De laatste kabinetten predikten vermindering van de regeldruk. Jarenlang met als gevolg dat de milieucriminelen nog meer vrij spel kregen en als er wat mis gaat, wordt er met de vinger naar het toezicht en de handhaving gewezen. Dit is niet terecht. Dat wist ik ook al, maar het wordt nu wel pijnlijk blootgelegd. Toezichthouders en handhavers en politie blijken (ook nu nog) belemmerd te worden in het uitoefenen van hun taken omdat economische ontwikkelingen belangrijker worden gevonden dan een goede leefomgeving. Ik kende het verhaal van het ontstaan van industrieterrein Moerdijk in de jaren 70 niet, maar wat de documentaire daarover laat zien, is ontluisterend! En het ergste is dat het niet eens de arbeidsplaatsen heeft opgeleverd die Shell beloofd had. Hoe bestaat het, zelfs in die tijd!
https://www.omgevingsweb.nl/nieuws/beerput-nederland-en-de-omgevingswet

Bedrijven werden in de jaren zeventig naar de Eemshaven gelokt met de belofte dat ze hun afval zonder restricties mochten lozen. Pas in de jaren tachtig veranderde dat vanwege de enorme schade aan de Waddenzee, maar officieus werd het nog toegestaan. Enkele milieu-inspecteurs vertellen in de film dat hun pogingen om overtreders aan te pakken werden gesaboteerd door hogerop. In de Eemshaven door een een-twee-drietje tussen de toenmalige burgemeester, commissaris van de Koningin en de minister van VROM (allen VVD’ers), maar het gebeurde in het hele land.
En dan de vestiging van Shell in Moerdijk. Die beloofden 20 duizend banen voor ongeschoold personeel – Brabant kampte met een enorme werkeloosheid – en kregen voor twintig piek een enorm terrein voor hun raffinaderij. Een spoorlijn, het uitgraven van een waterweg en een verbindingsweg gaf de regering ze cadeau, plus een flinke subsidie. Van die banen kwam niets terecht en de omliggende gemeenten kregen stank voor dank.
Dat was toen, denk je misschien, maar Beerput Nederland laat zien dat het omzeilen van de regels na de kabinetten Balkenende en Rutte alleen maar erger is geworden. Milieu-inspecties werden volgens Ben Ale (emeritus hoogleraar TU Delft) sindsdien gezien als het lastigvallen van bedrijven in plaats van als tegenkracht tegen de belangrijkste drijfveer van bedrijven: winstmaximalisatie.
Deze problematiek is extra actueel omdat op dit moment wordt gewerkt aan een nieuwe milieuwet. Stakeholders kunnen input geven – ook enkele bedrijven die veroordeeld of aangeklaagd zijn voor milieudelicten. Zoals Main uit Amsterdam, dat in 2016 nog beschuldigd is van het lozen van 14 miljoen liter afvalwater in het IJ, afvalwater dat afkomstig was van BP Angola en vol zat met gevaarlijke chemische stoffen.
https://downtoearthmagazine.nl/beerput-nederland/

Criminoloog Toine Spapens: 'Iedereen profiteert, behalve het milieu en de leefomgeving van de mensen.' Ben Ale, emeritus hoogleraar van de TU in Delft: 'De overheid is er niet om de burger te beschermen tegen vervuilende bedrijven, maar om de winst van bedrijven te maximaliseren.'
https://www.rtvnoord.nl/nieuws/187015/Groningse-milieuschandalen-spelen-rol-in-Beerput-Nederland

In deze documentaire kunt u zien dat de toenmalige milieu overtreders nu mee schrijven aan de milieu wetgeving. De controle op zeer giftige stoffen wordt losgelaten. Zulke giftige stoffen waar ze in Vietnam mee werden vermoord. Het is een schokkende documentaire. De publieke omroep geeft nog enige kritische geluiden over bepaalde zaken. Vinden we het dan vreemd dat er juist op de NPO flink wordt bezuinigd? 
https://radar.avrotros.nl/forum/viewtopic.php?t=178777

Het bijzondere is dat het zo ruatig bleef daarna:

Waar anders de ophef niet van Twitter is weg te slaan, lijken de hashtags nu op. Zijn we zo oppervlakkig geworden dat we wel twee dagen twitteren over afwijkende schoenen van een nieuwe minister, een streaker tijdens een optreden van een zangeres in een studio, of het kapsel van Matthijs van Nieuwkerk, maar niet eisen dat bij diezelfde Matthijs politici eens komen uitleggen waarom ze deze ecocriminaliteit mogelijk maken en steunen?
Ondertussen worden we zoet gehouden met huishoudelijke afvalscheiding en het weren van klassieke auto’s in stadscentra, terwijl aan de andere Rotterdamse havenkant gedweild wordt met de kraan open. De burger wordt effectief monddood gemaakt door afschaffing van al dan niet raadgevende referenda en zo verdwijnt het geloof in politici samen met het giftige afval in het afvoerputje.
http://politiek.tpo.nl/column/beerputnederland-burger-laat-je-horen-kom-in-opstand/

Ook valt op dat de kamer in een brief alles ontkende (zie https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2017/12/06/reactie-op-documentaire-beerput-nederland).,

Duister, dat de Kamer over dit schandaal geen plenair debat wenst.
De minister is ’geschrokken’, maar ook trots op de maritieme sector en zeehavens die goed zijn voor 280.000 banen en een economische waarde van 35,5 miljard euro (2016). Het milieu, en dus de gezondheid van mens en dier, zijn hieraan ondergeschikt.
https://www.gooieneemlander.nl/gooi-vechtstreek/honderden-trotseren-kou-bij-nieuwjaarsduik-huizen-videos

Zelfs als er vragen over worden gesteld:

Kamerlid Frank Wassenberg heeft, samen met GroenLinks, een debat aangevraagd over de documentaire Beerput Nederland. Daarin is te zien hoe afvalverwerkers decennia lang de milieuwet kunnen overtreden zonder te worden aangepakt. Wassenberg: “Voor de overheid gelden kennelijk de belangen van die vervuilende bedrijven zwaarder dan de belangen van burgers, natuur en milieu. Wat ons betreft komt de onderste steen boven.”
https://www.partijvoordedieren.nl/news/beerput-nederland-onderste-steen-moet-boven

Vraag aan D66, GL, de SGP en de VVD (7 december 2017, kamerlid van Eijs, kamerlid Kröger, kamerlid Bisschop en kamerlid Ziengs)
Uit de film ‘Beerput Nederland’ van Wilfried Koomen op 4 december 2017 (2Doc: KRO-NCRV) blijkt dat frauduleuze Nederlandse afvalverwerkers al decennialang vrijwel ongestoord milieuwetten kunnen overtreden. In het verleden is gebleken, dat onze regering vaak gepaaid is met o.a. werkgelegenheid. Het wegkijken en toestaan dat afvallozingen kunnen blijven plaatsvinden en milieuinspecteurs worden tegengewerkt, moet worden gestopt. Het is tijd om de hand in eigen boezem te steken. De beerput moet hoe dan ook open. De afvalverwerkers worden nu door de overheid gevraagd mee te denken en te discussiëren over wet- en regelgeving ten aanzien van afvalverwerking na 1 januari 2018. Afvalverwerkers dienen gecontroleerd te worden door een onafhankelijke instantie. Wie zet de eerste stap? Of is er een opstand van burgers voor nodig? Wie weet een oplossing?
Antwoord van de SGP (20/12/17, kamerlid Bisschop)
We hebben de documentaire gezien. Een duidelijk, maar confronterend verhaal. Goedwillende ondernemers moeten het bezuren, terwijl grote afvalverwerkers vrij spel hebben. Dat mag wat de SGP betreft niet zo zijn!

Er zijn inmiddels Kamervragen ingediend over de kwestie. Ook komt er een debat. De overheid mag niet wegkijken en moet optreden. Bij de uitwerking van de Omgevingswet en de afvalregelgeving wordt gekeken hoe afvalstoffen zoveel mogelijk opnieuw gebruikt kunnen worden als grondstoffen voor andere producten. Het mag natuurlijk niet zo zijn dat afvalverwerkers hier misbruik van gaan maken en zo onopgemerkt van giftige afvalstoffen af kunnen komen. Hier moeten we alert op zijn.
https://vraagde2ekamer.nl/beerput-nederland/

D66 stelt vragen over “Beerput Nederland”
Op 6 december 2017 heeft de Statenfractie van D66 Noord-Holland schriftelijke vragen aan het college gesteld over hetgeen in de documentaire “Beerput Nederland” aan de orde is gesteld. Deze documentaire van NCRV-KRO is op 4 december uitgezonden op Nederland 2 (2DOC).
D66 heeft grote zorgen over de suggestie in de documentaire dat de overheid een hoge norm van vervuiling lijkt te accepteren en niet optreedt als er meldingen zijn van overtreden van de regels.
https://noordholland.d66.nl/publicaties/d66-stelt-vragen-beerput-nederland/

Hebben we iets geleerd van die missers? Nee! De documentaire trekt de lijnen die begonnen in het verleden (jaren 70) door naar het heden en dan blijkt dat we niets geleerd hebben en - erger nog - kennelijk ook niet willen leren. De Omgevingswet (ook een VVD-initiatief) vraagt aan toezichthouders en handhavers om vertrouwen te hebben in bedrijven. Maar hoe kan je dat hebben, als je weet dat 75% van de chemische industrie, de regels niet naleeft? Dat zijn ook nog eens zeer risicovolle bedrijven. Vertrouwen geven kan alleen als een bedrijf dat verdient. En uit deze documentaire blijkt dat het absoluut niet mogelijk is. En erger nog: de (besturende) overheid laat deze bedrijven hun gang gaan. Of deze bedrijven (waarvan een aantal door de strafrechter zijn veroordeeld) echt hebben meegeschreven aan de Omgevingswet (en/of besluiten) - zoals aan het eind van de documentaire wordt beweerd - laat ik in het midden. Dat vind ik niet eens zo belangrijk, want soms kan het ook voordelen hebben: met boeven vangt men boeven niet waar? 
https://www.omgevingsweb.nl/nieuws/beerput-nederland-en-de-omgevingswet

Er is inderdaad in alle milieuwetten een trend te ontdekken dat er meer ruimte aan bedrijven wordt gegeven. Ook blijkt dat de overheid minder te vertrouwen is dan je zou mogen verwachten: zo was de MER van Lelystad Airport fout (http://www.omroepflevoland.nl/nieuws/152523/lelystad-dijksma-erkent-rekenfout-in-rapport-vliegveld, https://www.ad.nl/binnenland/dijksma-fouten-in-rapport-over-gevolgen-lelystad-airport~a136a29f/) en bleek onderzoek te worden aangepast (https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2206295-onderzoek-naar-nederlands-drugsbeleid-jarenlang-gemanipuleerd.html, https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2206290-onafhankelijk-onderzoeksinstituut-onder-druk-gezet-door-politiek.html, https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/07/manipulatie-onderzoek-is-gebruikelijk-a1584200).

Op het ministerie van justitie zag minister Ferd Grapperhaus deze week een lijk uit de kast rollen. Ambtenaren blijken ’onafhankelijke’ onderzoeken van het wetenschappelijk instituut WODC te hebben gemanipuleerd. Voor de kerst moet hij hierover in een Kamerdebat verantwoording afleggen, ook al betreft het beleid van een voorganger. 
https://www.gooieneemlander.nl/nieuws/zwart-wit-beerput

Onafhankelijk, maar in een „constructieve relatie” met het ministerie van Justitie en Veiligheid. Zo beschrijft het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie Centrum (WODC) haar eigen rol. Het instituut van het ministerie doet onderzoek naar effecten van beleid en geeft beleidsadvies. Zónder invloed van ambtenaren en bewindspersonen, zegt het protocol. Zij mogen niet meeschrijven aan formuleringen en conclusies.
Dat gebeurde wel. Woensdag berichtte Nieuwsuur dat de top van het ministerie, onder wie toenmalig minister Ivo Opstelten (VVD), in 2013 en 2014 WODC-onderzoeken naar haar eigen softdrugsbeleid heeft gemanipuleerd. 


https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/07/manipulatie-onderzoek-is-gebruikelijk-a1584200

donderdag 28 december 2017

LAP3

Vanaf vandaag geldt er in Nederland een nieuw afvalbeleidsplan:

LAP3 treedt op 28 december 2017 in werking. Tot dan geldt LAP2 nog.
Op deze website staan het beleidskader, sectorplannen en overige documenten van LAP3. En ook de documenten van LAP2: http://lap3.nl/

Het beleidskader bevat de doelstelling van het afvalbeleid in Nederland en het beleid voor afvalpreventie en afvalbeheer.
Het beschrijft het beleid voor  traditionele afvalactiviteiten zoals inzamelen, recyclen, verbranden en storten. Daarnaast komen ook andere onderwerpen aan de orde zoals:
De relatie tot de circulaire economie
Het beschikbaar instrumentarium
Het maken van de afweging of een materiaal een afvalstof is of niet
Aspecten van belang bij vergunningverlening
En ook het beleid rond capaciteitsregulering
Het beleidskader beschrijft ook de actoren die betrokken zijn bij het afvalbeheer en geeft richting aan vergunningverlening van afvalverwerking.
Tot slot geeft het beleidskader ook inzicht in de wijze van monitoren en handhaving van het afvalbeheer. (http://lap3.nl/beleidskader/)

Het nieuwe LAP3 vastgesteld
Landelijk afvalbeheerplan 2017-2029
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat heeft op 28 november 2017 het nieuwe Landelijk afvalbeheerplan (LAP3) vastgesteld. In dit plan is het afvalbeleid voor de periode 2017 tot en met 2023 vastgelegd, met een doorkijk tot 2029. LAP3 treedt op 28 december 2017 in werking en vervangt vanaf dat moment het huidige afvalbeheerplan LAP2.
http://lap3.nl/uitvoering-lap/nieuwe-lap/

maandag 11 december 2017

PFOA (C8)

Perfluoroctaanzuur of decapentafluoroctaanzuur, vaak afgekort als C8 of PFOA (van het Engelse perfluorooctanoic acid) is een hulpstof in de bereiding van teflon. In zuivere toestand is het een kleurloze vaste stof.
Perfluoroctaanzuur is corrosief en wordt als verontreiniging in het drinkwater[bron?] aangetroffen. De stof blijft lang in het menselijk lichaam aanwezig.[2]
Het belangrijkste gebruik van de stof is voor de productie van fluorhoudende polymeren zoals polytetrafluorethyleen (PTFE, beter bekend onder de merknaam teflon). De stof komt daardoor in kleine hoeveelheden voor op met teflon gecoate producten, indien de teflonlaag met behulp van perfluoroctaanzuur is geproduceerd. Ook wordt perfluoroctaanzuur gebruikt in bakpapier, pizzadozen, tapijten, tapijtenreinigers, vloerwas en textiel. Dit vanwege de zeer goede olie- en waterwerende werking van de stof. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Perfluoroctaanzuur)
(https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/170118-hoe-gevaarlijk-is-c8-of-perfluoroctaanzuur.html)
Alhoewel het EPA het gebruik van PFOA niet verbood, bereikte het wel een akkoord met alle grote producenten van PFOA om de stof uiterlijk 2015 uitgefaseerd te hebben in de VS.[9] In de VS en de EU wordt PFOA nu vrijwel niet meer geproduceerd, maar ze kan nog wel aangetroffen worden in geïmporteerde producten omdat met name in Azië nog grootschalige productie plaatsvindt. De EU heeft daarom een voorstel ingediend om PFOA wereldwijd te verbieden via het Verdrag van Stockholm.[10]
Nederland[bewerken]
In Nederland is in 2015 na een publicatie van de website FTM.nl discussie ontstaan over de vraag of het gebruik van perfluoroctaanzuur door de toenmalige DuPont-fabriek in Dordrecht niet tot gevaar heeft geleid.[11] Deze fabriek is sinds 2015 onderdeel van het van DuPont afgesplitste Chemours. Naar aanleiding van de berichtgeving vroeg staatssecretaris Mansveld (Milieu) aan het RIVM om hier onderzoek naar te doen. Het RIVM rapporteerde in maart 2016 dat in een gebied direct rond de fabriek langdurige blootstelling aan PFOA had plaatsgevonden en dat hierbij "gezondheidseffecten, zoals op de lever, niet uit te sluiten [zijn]".[12]
Naar aanleiding hiervan besloten het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, de provincie Zuid-Holland en de gemeenten Dordrecht, Sliedrecht en Papendrecht om aanvullend onderzoek te gaan doen, waaronder een steekproef onder omwonenden om de berekende concentratie PFOA in het bloed te controleren en metingen in drinkwater.[13] ( (https://nl.wikipedia.org/wiki/Perfluoroctaanzuur))

Ik heb hier al een aantal berichten aan besteed, maar ik kan het niet helemaal uit mijn hoofd zetten. Als ze het wisten dat het giftig was, waarom zouden ze dat dan doen? Zelfs als het mocht ...

Chemiebedrijf DuPont wist al decennia van de gevaren van de stof C8, meldt het AD. Amerikaanse documenten uit de jaren 80 zouden aantonen dat het bedrijf toen al overwoog om de stof niet meer te gebruiken vanwege de gezondheidsrisico's. Uiteindelijk stopte DuPont pas in 2012 met het gebruik van C8 in de fabrieken in Dordrecht en Amerika.
Het AD citeert uit een intern stuk uit 1982 van onderzoekers van het chemiebedrijf: "C8 blijft lang in het bloed zitten, en dat baart zorgen. Er is ook een sterke mogelijkheid dat bewoners van de lokale gemeenschap worden blootgesteld."
Op de hoogte
Ook een publicatie van de leverancier van C8, het bedrijf 3M, zou laten zien dat DuPont op de hoogte was van de risico's. "Deze stof kan kanker veroorzaken. Dat blijkt uit onderzoek dat in 1983 en 1993 gezamenlijk is uitgevoerd door DuPont en 3M."

En het gaat dus niet enkel om de omgeving, maar ook de eigen werknemers!
Dit zijn van die dingen die chemofobia en wantrouwen richting chemische industrie legitimeren. Ze wegen gezondheid en veiligheid af tegen hun verdienmodel...

Voorbeelden zijn BP in de Mexicaanse Golf (https://joop.bnnvara.nl/nieuws/olieramp-gevolg-van-winstmaximalisatie) of de situatie met uitzendkrachten (https://www.sbkopleidingen.nl/blog/winst-boven-veiligheid/).

In 2016 nam het aantal ongelukken op de werkvloer toe met 16 procent. Uitzendkrachten hebben een twee keer zo hoge kans op een ongeval als werknemers in vaste dienst.... Winst gaat boven veiligheid. Tijdelijke werknemers krijgen onvoldoende instructies, of ze beheersen het Nederlands onvoldoende.”  (https://www.trouw.nl/home/inspectie-szw-winst-gaat-nog-te-vaak-boven-veiligheid-~ac163395/)

In de afvalsector wordt massaal zonder bescherming gewerkt tussen dieselwalmen en andere kankerverwekkende stoffen zoals kwarts, houtstof en asbest. Welgeteld 141 afvalverwerkende bedrijven overtraden vorig jaar de regels voor het werken met gevaarlijke stoffen, meldt de Inspectie van het ministerie van sociale zaken. Inspecteurs troffen bedrijfshallen aan 'waar alles wat je aanraakte vies en stoffig was'. (https://www.trouw.nl/home/asbest-opvegen-met-een-bezem~a39cf5a5/)

Ik verlies het vertrouwen in bedrijven...

zondag 10 december 2017

C8 enz

PFNA (C9) PFOA (C8) PFOA (C8) PFOA (C8) PFHxA (C6) PFHpA (C7) PFUnDA (C11) PFDA (C10) PFNA (C9) PFHpA (C7) PFNA (C9) PFPeA ...
Toxicological Effects of Perfluoroalkyl and Polyfluoroalkyl Substances
geredigeerd door Jamie C. DeWitt
https://books.google.nl/books?id=MPZICAAAQBAJ&pg=PA9&lpg=PA9&dq=c12+pfoa&source=bl&ots=g2MXuc4yt-&sig=yIVFCbpN7YPstL1gWvk_Z0RUn0M&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjs1dW5yoDYAhVLKcAKHZjPA0kQ6AEINDAC#v=onepage&q=c12%20pfoa&f=false

In dat boek Toxicological Effects of Perfluoroalkyl and Polyfluoroalkyl Substances staat een heel rijtje chemische stoffen bestaande uit letters en cijfers, C4, C7, C8, C11, C12, Cx

Overigens doet C4 mij denken aan een explosief:

Het explosief C-4 is een uiterst brisante kneedbare springstof, vooral gebruikt voor militaire demolitietoepassingen.
Samenstelling
De samenstelling van C4 is:
90% RDX, (officiële naam: cyclotrimethyleentrinitramine)
8% polyisobuteen,
2% dioctyladipaat,
De polyisobuteen is een polymeer, dat fungeert als de plastic in het explosief, waardoor het kneedbaar wordt. Verder is C4 zeer stabiel aangezien er geen nitroglycerine of andere onstabiele springstoffen in zitten. (https://nl.wikipedia.org/wiki/C-4_(explosief))

C4 is overigens ook een auto (http://www.citroen.nl/auto/personenauto/c4.html?gclid=EAIaIQobChMIwqqjzcuA2AIV7Z3tCh2X8gHtEAAYASAAEgLs0vD_BwE&dclid=COHokOPLgNgCFcWZdwodGYgLrQ)  net als C3 (http://www.citroen.nl/auto/personenauto/c3.html), maar goed waar ging het om?

GenX is een technologie die wordt gebruikt om coatings (fluorpolymeren) te maken. Sinds 2012 gebruikt fabrikant Chemours in Dordrecht de GenX-technologie als vervanging van PFOA. Omwonenden kunnen op verschillende manieren te maken krijgen met de chemische stoffen die gebruikt worden bij de GenX-technologie. Het RIVM heeft onderzoek gedaan naar deze chemische stoffen in de lucht en in het water.
Chemours heeft PFOA-verbindingen vervangen door de GenX technologie. Bij deze technologie worden twee stoffen gebruikt, genaamd FRD-902 en FRD-903. Dit zijn twee fluorhoudende stoffen die erg op elkaar lijken. FRD-902 is een ammonium zout, en FRD-903 is de zuurvorm hiervan. Tijdens het productieproces wordt bovendien de fluorverbinding E1 gevormd. Een deel van de stoffen FRD-903 en E1 wordt via de fabrieksschoorsteen uitgestoten naar lucht, FRD-902 en FRD-903 verdwijnen voor een deel naar het afvalwater. Dit afvalwater wordt voorgezuiverd en daarna afgevoerd naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie.
Schadelijke effecten
De schadelijke effecten van GenX stoffen zijn deels vergelijkbaar met die van PFOA. (http://www.rivm.nl/Onderwerpen/G/GenX?lipi=urn%3Ali%3Apage%3Ad_flagship3_profile_view_base_recent_activity_details_all%3BVh%2BsD7vzRAKp1SXtdc9nXg%3D%3D)

Toxicological Effects of Perfluoroalkyl and Polyfluoroalkyl Substances
https://books.google.nl/books?isbn=3319155180 - Vertaal deze pagina
Jamie C. DeWitt - 2015 - ‎Medical
9 Table 1.2 Relative response potency of various PFAAs 1 Perfluorinated Compounds: An Overview A. Animal models CV-1 cells COS-1 cells (mouse) Hepatocytes (mouse) (seal) PFNA (C9) PFOA (C8) PFOA (C8) PFOA (C8) PFHxA (C6) PFHpA (C7) PFUnDA (C11) PFDA (C10) PFNA (C9) PFHpA (C7) PFNA (C9) PFPeA ..

maandag 3 oktober 2016

Raising Climate Literacy Through Addressing Misinformation


Lomborg had ik al enige tijd uit het oog verloren. Niet dat ik zijn stelling onzin vind, ik ben het er mee eens. Je moet de feiten weten van je gedachten, de oorzaken en gevolgen van eventuele plannen. Niet zeggen A is fout en we moeten B doen, zonder de gevolgen te overzien. Wat als B onbedoelde negatieve neveneffecten heeft, of A onbekende voordelen? Vaak zijn naast feiten ook overtuigen en vooroordelen aanwezig. Het onderscheid tussen feiten en meningen is niet zo duidelijk, zo blijkt. Soms heb je een bron die de stelling van Lomborg lijkt te steunen, maar vervolgens daar recht tegen ingaat. 'Cherrypicking' is daarbij een vaak gehoorde klacht. Dat is het selectief omgaan met data, iets wat bij wetenschap hoort... Tja, Lomborg zegt soms dingen die tegen je gevoel ingaan...

Voor wie hem niet kent:


Dr. Bjorn Lomborg is president of the Copenhagen Consensus Center and visiting professor at Copenhagen Business School. The Copenhagen Consensus Center is a think-tank that researches the smartest ways to do good. For this work, Lomborg was named one of TIME magazine’s 100 most influential people in the world. His numerous books include "The Skeptical Environmentalist", "Cool It", "How to Spend $75 Billion to Make the World a Better Place" and "The Nobel Laureates' Guide to the Smartest Targets for the World 2016-2030." (www.lomborg.com/about)

Bjørn Lomborg is a political scientist, economist and the founder and president of the Copenhagen Consensus Center, a US-based think tank which originated at the Copenhagen Business School in Denmark.
According to his website, Lomborg is also an adjunct professor at the Copenhagen Business School. He received his Ph. D. in Political Science at the University of Copenhagen in 1994.
He appears regularly on global lists of influential people, including Time magazine and Esquire, and he writes columns which appear in many of the highest circulating newspapers in the world.
He is best known as the author of The Skeptical Environmentalist and Cool It, two books downplaying the risks of global warming. Notably, Lomborg does not have a background in climate science and has published no peer-reviewed articles in the climate science arena (www.desmogblog.com/bjorn-lomborg).



Hij is geen klimaatwetenschapper, maar een milieubewuste statisticus, die vindt dat het gaat over wetenschap en feiten om onwetendheid te bestrijden. Sommigen zijn het niet met hem eens.

"Mr Lomborg's views have no credibility in the scientific community," Professor Flannery wrote (www.smh.com.au/federal-politics/political-news/bjorn-lomborg-centre-leaked-documents-cast-doubt-on-abbott-government-claims-20150422-1mqfnn.html).

Agnotology is the study of how and why ignorance or misconceptions exist. While misconceptions are a challenge for educators, they also present an opportunity to improve climate literacy through agnotology-based learning. This involves the use of refutational lessons that challenge misconceptions while teaching scientific conceptions (www.researchgate.net/publication/272810525_Raising_Climate_Literacy_Through_Addressing_Misinformation_Case_Studies_in_Agnotology-Based_Learning).

Niet iedereen is het eens met Lomborg:



Lomborg’s entertaining but misleading book Cool It!(Lomborg, 2007) (www.researchgate.net/publication/272810525_Raising_Climate_Literacy_Through_Addressing_Misinformation_Case_Studies_in_Agnotology-Based_Learning).



Specific anecdotes include the case of one student, who, referring to Lomborg’s writingin Cool It!, remarked, ‘‘He’s so convincing,’’ explaining that itwould be easy to accept Lomborg’s argument s in theabsence of information to the contrary. Another student,asking in class how Cool It! could have been published,considering the extensive errors documented at lomborg-errors.dk, prompted a valuable discussion of the publ icationprocess and served as a reminder that not all publishedwork, even from a reputable publisher, can or should bethought of as error-free (www.researchgate.net/publication/272810525_Raising_Climate_Literacy_Through_Addressing_Misinformation_Case_Studies_in_Agnotology-Based_Learning).

Nu ben ik ook een leek en geen wetenschapper, ik heb de data niet zelf gezien, beoordeeld en gewogen, dus kan geen uitspraken doen over de feitelijk waarheid van de stellingen. Ik kan wel aangeven dat ik het argument van Lomborg die verwijst naar wetenschappelijke artikelen eerder geloof dan dat van de anderen, al verwijzen die eveneens naar wetenschappelijke artikelen. Het voorbeeld in de tekst over Agnotology over ijsberen geeft ook aan dat door bij een dataset gedurende de tijd te kiezen voor de laagste of hoogste waarde van een gegeven foutenmarge, je het aantal ijsberen gedurende de tijd kan laten afnemen of toenemen. Statistiek is dus niet zonder meer te vertrouwen. Daarbij komt het feit dat gepubliceerd werk niet altijd foutenvrij en dus ook niet te vertrouwen is. Dat geldt eveneens voor mijn blog ;)

Altijd zelf blijven denken dus...

How To Explain Why You're A Vegetarian To Your Dinner Guests
Door John Tilston (Trafford Publishing, 12 mei 2004 - 100 pagina's)
Tilston gaat in hoofdstuk 4 in op de litanie die Lomborg heeft omschreven en bekritiseerd. Tilston gat vervolgens verder met de stelling dat of het doemdenken van de milieubeweging nu waar is of niet, we moeten toch eten. Hij gaat vervolgens in op het fenomeen dat landen hun statistiek over onder meer visvangst en dergelijke vervormen vanwege politieke redenen. Hij gaat volgens mij niet in op het feitje dat Lomborg zelf ook vegetarisch is.

Think organic food is better for you, animals, and the planet? Think again
BJØRN LOMBORG 12 JUNE 2016 • 5:33PM
In 2012 Stanford University’s Centre for Health Policy did the biggest comparison of organic and conventional foods and found no robust evidence for organics being more nutritious. A brand-new review has just repeated its finding: “Scientific studies do not show that organic products are more nutritious and safer than conventional foods.”
Likewise, animals on organic farms are not generally healthier. A five year US study showed that organic “health outcomes are similar to conventional dairies”. The Norwegian Scientific Committee for Food Safety found “no difference in objective disease occurrence.” Organic pigs and poultry may enjoy better access to open areas, but this increases their load of parasites, pathogens and predators. Meanwhile the organic regulation against feeding bee colonies with pollen supplements in low-pollen periods along with regulation against proper disinfection leads to sharply lower bee welfare.
Organic farming is sold as good for the environment. This is correct for a single farm field: organic farming uses less energy, emits less greenhouse gasses, nitrous oxide and ammonia and causes less nitrogen leeching than a conventional field. But each organic field yields much, much less. So, to grow the same amount of wheat, spinach or strawberries, you need much more land. That means that average organic produce results in the emission of about as many greenhouse gasses as conventional produce; and about 10 per cent more nitrous oxide, ammonia and acidification. Worse, to produce equivalent quantities, organic farms need to occupy 84 per cent more land – land which can’t be used for forests and genuine nature reserves. For example, to produce the amount of food America does today, but organically, would require increasing its farmland by the size of almost two United Kingdoms. That is the equivalent of eradicating all parklands and wild lands in the lower 48 states.
But surely organics avoid pesticides? No. Organic farming can use any pesticide that is “natural”. This includes copper sulphate, which has resulted in liver disease in vineyard sprayers in France. Pyrethrin is another organic pesticide; one study shows a 3.7-fold increase in leukaemia among farmers who handled pyrethrins compared to those who had not.
Conventional food, it’s true, has higher pesticide contamination. Although it is still very low, this is a definite benefit of organics. However, using a rough upper estimate by the head of the US Food and Drug Administration’s Office of Toxicology, all conventional pesticide residues may cause an extra 20 cancer deaths per year in America.
This pales in comparison to the impact of organics. If all of the United States were to go organic, the cost would likely be around $200 billion annually from lower productivity. This is money we can’t spend on hospitals, pensioner care, schools, or infrastructure. ... This means that going organic in the US will kill more than 13,000 people each year. .... Norman Borlaug, who got the Nobel Prize for starting the Green Revolution, liked to point out that organic farming on a global scale would leave billions without food. “I don’t see two billion volunteers to disappear,” he said.
Essentially, organic food is rich people spending their extra cash to feel good. While that is just as valid as spending it on holidays, we should resist any implied moral superiority. Organics are not healthier or better for animals. To expand to any great scale would cost tens of billions of pounds while killing thousands. Indeed, a widespread organics revolution will increase environmental damage, and cut global forests.
(http://www.telegraph.co.uk/news/2016/06/12/think-organic-food-is-better-for-you-animals-and-the-planet-thin/)



The economist houdt Lomborg ook in de gaten:

Environmental hypocrisy in current politics runs deeper than photo opportunities: Bjorn Lomborg
Nov 22, 2011
When Denmark's new government ministers presented themselves to Queen Margrethe-II last month, the incoming development minister established his green credentials by rolling up to the palace in a tiny, three-wheeled, electric-powered vehicle. The photo opportunity made a powerful statement about the minister's commitment to the environment - but probably not the one he intended.
Christian Friis Bach's electric-powered vehicle was incapable of covering the 30 km from his house to the palace without running out of power. So, he put the electric mini-car inside a horse trailer and dragged it behind his petrol-powered CitroA«n for three-quarters of the trip, switching back to the mini-car when he neared the television cameras. The stunt produced more carbon emissions than if he had driven a regular car the entire distance.
...
Danish politicians - like elsewhere - claim a green economy will cost nothing, or may even be a source of new growth. This is not true. Globally, there is a clear correlation between higher growth rates and higher CO2 emissions. Further, nearly every green energy source is still more expensive than fossil fuels, even when calculating pollution costs. We don't burn fossil fuels simply to annoy environmentalists. We burn them because fossil fuels have facilitated virtually all of the material advances civilisation has achieved over the last few hundred years.
Politicians in Denmark and elsewhere argue as if this were no longer true: a transition to a green economy will create millions of new 'green jobs'. But, while green-energy subsidies generate more jobs in green-energy sectors, they also displace similar numbers of jobs elsewhere. This isn't surprising: either customers or taxpayers must finance subsidies. Electricity prices will increase, implying a drag on private-sector job creation. If the goal is to create jobs, public investment in other areas - such as healthcare - generates stronger, faster employment growth
(http://economictimes.indiatimes.com/opinion/environmental-hypocrisy-in-current-politics-runs-deeper-than-photo-opportunities-bjorn-lomborg/articleshow/10823888.cms)

December, 2013
In an op-ed in The New York Times, Lomborg writes:
“There’s no question that burning fossil fuels is leading to a warmer climate and that addressing this problem is important. But doing so is a question of timing and priority. For many parts of the world, fossil fuels are still vital and will be for the next few decades, because they are the only means to lift people out of the smoke and darkness of energy poverty.” (www.desmogblog.com/bjorn-lomborg)

Improving energy efficiency is a fashionable policy that governments worldwide promote. On paper, it seems a no-brainer: improving energy efficiency is sold as cost-reducing, job-creating, and planet-saving. Win, win, win – and the media often help close the deal, focusing entirely on all the supposed upsides. But there is another side – a downside – to the story.
After spending £240 million ($316 million), the United Kingdom ended government funding for its flagship energy-efficiency-loan program last year, after a scathing report from the National Audit Office showed the program was neither attracting people to sign up, nor delivering cost-effective energy-saving measures for those who did. The policy “did not persuade householders that energy efficiency measures are worth paying for,” according to the auditors, and “failed to deliver any meaningful benefit.” (www.lomborg.com/news/rethinking-energy-efficiency-policies)

On climate change, Pope Francis isn’t listening to the world’s poor
By Bjorn Lomborg September 23, 2015
The global elite has little idea what afflicts the poor, says Pope Francis. He’s right — but that observation sometimes applies to him, too.... In his US visit, the pope is already creating headlines about the urgent need to respond to climate change. Invoking the need to “protect the vulnerable in our world,” he calls for an end to humanity’s reliance on fossil fuels.
But do the world’s poor believe that carbon cuts are a top priority?
Both for the entire world and amongst the worst-off, climate comes 16th out of 16, after 15 other priorities. It’s not even a close race.
Poorly educated women from low-income countries are among the most vulnerable people on Earth, with the weakest voice in global discussions. Their top priorities are, again, health, education and jobs. Action on global warming ranks dead last. And in Africa, global warming also comes behind every other priority.
It’s only among those from the richest nations on Earth that global warming becomes more of a priority. Even then, it ranks 10th. The world’s poor overwhelmingly say they want better health care and education, more jobs, an honest government and more food.
Francis is right that the global elite often forget what the world’s poorest want. But it’s not action against climate change they clamor for, as he and many other well-meaning people claim.
(http://nypost.com/2015/09/23/on-climate-change-pope-francis-isnt-listening-to-the-worlds-poor/)

Faced with this clear rejection, many climate campaigners somewhat patronizingly suggest that the poor don’t know what’s best for them. Warming, they note, worsens many problems afflicting vulnerable people — such as malaria.
Yes, rising temperatures mean malaria mosquitoes can become endemic in more places, possibly increasing infections, so not tackling global warming could worsen malaria.
But this is a blinkered way of looking at the world’s challenges, and leads us to the wrong responses.
Look at it this way: We could make a similar argument about malaria itself. If we don’t tackle it, millions will die — but a lot of other problems become worse, too. Lack of malaria treatment disrupts development, as sick children get fewer nutrients and their schooling suffers. Malaria-endemic societies have lower economic growth rates, so millions will be left in poverty longer.
What’s more, climate-change policies such as the cuts on fossil fuels are a terribly inefficient way to help malaria victims. The Kyoto Protocol’s carbon cuts could save 1,400 malaria deaths for about $180 billion a year.
By contrast, just $500 million spent on direct anti-malaria policies could save 300,000 lives. Each time climate policies can save one person from malaria, smart malaria policies can save more than 77,000 people.
This is true for a wide range of issues. Carbon campaigners are right that climate change could reduce agricultural yields. But helping directly with more research, better crop varieties, more fertilizers and less biofuels will cost much less and do much more good, faster.
The specter of worse hurricanes is often raised as an argument for cutting CO₂. But extreme weather mostly hurts the poor because they’re poor. When a hurricane hits Florida, few people die; a similar hurricane in Honduras or the Philippines can kill thousands and devastate the economy. Helping people out of poverty directly is thousands of times more effective than relying on carbon cuts.
Those who claim to speak for the poor and say that climate change is the world’s top priority are simply wrong. The world has clearly said it is the least important of the 16 priorities the UN focuses on (http://nypost.com/2015/09/23/on-climate-change-pope-francis-isnt-listening-to-the-worlds-poor/).

And when those campaigners suggest the poor don’t know what’s best for them because carbon cuts will stop global warming from making all other problems worse, they’re wrong again. The poor are typically much better helped directly rather than via climate aid.
This doesn’t mean we should ignore global warming. It’s a real problem, and our advanced civilization can address multiple problems at the same time. But we need to tackle warming much more smartly, with fewer resources and more impact. And we should truly listen to the world’s poorest, and focus much more on their real priorities (http://nypost.com/2015/09/23/on-climate-change-pope-francis-isnt-listening-to-the-worlds-poor/).



Pick solutions that offer highest social and environmental returns: Bjorn Lomborg
By TNN | Aug 16, 2015,
Controversial Danish environmentalist Bjorn Lomborg, who upended conventional wisdom with his book, The Sceptical Environmentalist, has been on an interesting mission: to identify the top problems faced by the world, gather its best economists, scientists and thinkers and work out a list of things need to be fixed.
The UN has asked all its member countries what to focus on. Not surprisingly, when you ask that many countries and NGOs, you come up with lots of answers — they have come up with 169 targets, each one of which is long-winded and has all kinds of wishes. It makes us feel good but the truth is we're not going to be able to do this. If we're not going to fix everything, first look at where can we do the most good.
For the past 15 years, we've had the millennium development goals, which were just 18 targets — reduce poverty, reduce hunger, get kids to school, stop them from dying, stop their moms from dying, get clean drinking water and sanitation and so on. Very simple. The sustainable development goals, which is what the next set will be called, is an incredibly long document. There is no way this is going to energise the world, there is no way this is going to focus the attention of the world.
What we've done is, we've brought together 82 economists, 44 sector experts, all the UN organizations and basically looked across all these areas and asked, for each of these areas, what is the best you can put up. What is the social and environmental benefit for every rupee spent?
Why is this important?
Imagine you have gone into this really expensive restaurant and there are all these great dishes, but there are no prices and no sizes — it will probably make you feel uncomfortable ordering because you have no idea whether you will get something that will feed your party or just be an appetizer. You have no idea whether you will pay Rs 1,000 or Rs 1,00,000. That matters. We've tried to mark the prices and sizes of all these different choices. What you choose is now better informed.
...
It's not to say there are not a lot of important things in the world. But there are some things that are easier, cheaper, more effective to do. Let's do the smart things first.
(http://economictimes.indiatimes.com/opinion/interviews/Pick-solutions-that-offer-highest-social-and-environmental-returns-Bjorn-Lomborg/articleshow/48499526.cms)

Trade-Offs for Global Do-Gooders
The Global Goals were a culmination of a four-year process for setting priorities to help the world’s most disadvantaged people—a process beset from the start by horse-trading, haggling and endless consultation. In a bid not to offend anyone, the new development agenda is expected to include an incredible 169 targets for investment. Giving priority to 169 things is the same as giving priority to nothing at all (www.lomborg.com/).
(www.lomborg.com/news/we-must-focus-on-the-un-goals-that-are-the-best-value-for-money)
we looked closely at the value for money of more than 100 proposed targets. They were certainly not all equal. Some targets generate much higher economic, social and environmental benefits than others.
The natural political inclination is to promise all good things to everyone, which is how the UN ended up with a list of 169 targets. But analyses prepared by 82 top economists and 44 sector experts for the Copenhagen Consensus Center showed us that some of the targets are barely worthwhile, producing little more than $1 in social benefits per dollar spent, while others produce much higher social returns. These analyses used benefit-cost analysis, which is a way of comparing the amount of “good” that society gets from one investment instead of another, and expressing environmental, social and economic benefits in a single figure.
(www.theguardian.com/global-development-professionals-network/2016/jul/20/we-must-focus-on-the-un-goals-that-are-the-best-value-for-money)

One development target that should be prioritised over others is the eradication of tuberculosis (TB). This is a hidden disease – more than two billion people carry the bacterium that causes it and about 1.5 million people each year die from TB. But treatment is inexpensive and, in most cases, highly effective. Spending a dollar on diagnosis and treatment is a low-cost way to give many more years of productive life to many people.
Preventing childhood malnutrition is another excellent target. A good diet enables a child’s brains and muscles to better develop, leading to lifelong benefits. Well-nourished children stay in school longer, learn more and end up being much more productive members of society. The evidence suggests that providing better nutrition for 68 million children each year would produce more than $40 in long-term social benefits for every dollar spent
(www.theguardian.com/global-development-professionals-network/2016/jul/20/we-must-focus-on-the-un-goals-that-are-the-best-value-for-money)
Bjorn Lomborg's Deception About 'Climate and Health Assessment' in Wall Street Journal
By Guest • Friday, April 8, 2016 - 09:48
This is a guest post by ClimateDenierRoundup originally published at Daily Kos.
A new op-ed in the Wall Street Journal by Bjorn Lomborg misses the mark, and while it’s not as bad as some of Lomborg’s misleading opinions, there can be no doubt that the deception is intentional.
Lomborg attacks the recently released Climate and Health Assessment, a comprehensive overview of how climate change impacts the American public by the US Global Change Research Program. He attacks the report’s finding that heat-related deaths from rising temperatures will outnumber the avoided cold-related deaths, which has been debated among legitimate scientists ...Lomborg claims the report, “hypes the bad and skips over the good.” He writes, “It also ignores inconvenient evidence—like the fact that cold kills many more people than heat.” Later, he reiterates his thesis statement, with the sentence, “Not once does this ‘scientific assessment’ acknowledge that cold deaths significantly outweigh heat deaths.”
Which is weird, because page 47 of the chapter on temperature and health states:
A recent analysis of U.S. deaths from temperature extremes based on death records found an average of approximately 1,300 deaths per year from 2006 to 2010 coded as resulting from extreme cold exposures, and 670 deaths per year coded as resulting from exposure to extreme heat (www.desmogblog.com/2016/04/08/bjorn-lomborg-s-deception-about-climate-and-health-assessment-wall-street-journal).Okee, dus de stelling is dat Lomborg liegt omdat het gestelde van Lomborg (kou is gevaarlijker dan hitte) in de tekst staat waarop Lomborg kritiek heeft dat het te negatief is. Er wordt niet aangegeven dat in dat Climate and Health Assessment in tegenstelling tot het gestelde van Lomborg positief nieuws staat....

JAN 22, 2016 Why Africa Needs Fossil Fuels
Africa is the world’s most “renewable” continent when it comes to energy. In the rich world, renewables account for less than a tenth of total energy supplies. The 900 million people of Sub-Saharan Africa (excluding South Africa) get 80% of their energy from renewables.
While a person in Europe or North America uses 11,000 kWh per year on average (much of it through industrial processes), a person in Sub-Sahara Africa uses only 137kWh – less than a typical American refrigerator uses in four months. More than 600 million people in Africa have no access to electricity at all.
All this is not because Africa is green, but because it is poor. Some 2% of the continent’s energy needs are met by hydro-electricity, and 78% by humanity’s oldest “renewable” fuel: wood. This leads to heavy deforestation and lethal indoor air pollution, which kills 1.3 million people each year.
...
Europe and North America became rich thanks to cheap, plentiful power. In 1800, 94% of all global energy came from renewables, almost all of it wood and plant material. In 1900, renewables provided 41% of all energy; even at the end of World War II, renewables still provided 30% of global energy. Since 1971, the share of renewables has bottomed out, standing at around 13.5% today. Almost all of this is wood, with just 0.5% from solar and wind.
...
Few in the rich world would switch to renewables without heavy subsidies, and certainly no one would cut off their connection to the mostly fossil-fuel-powered grid that provides stable power on cloudy days and at night (another form of subsidy). Yet Western activists seem to believe that the world’s worst-off people should be satisfied with inadequate and irregular electricity supplies.
In its recent Africa Energy Outlook, the IEA estimates that Africa’s energy consumption will increase by 80% by 2040; but, with the continent’s population almost doubling, less energy per person will be available. Although nearly one billion additional people will gain access to electricity by 2040, 530 million will still be cut off.
But the IEA outlines another possible future – what it calls the “African Century” – in which Africa’s governments and donors invest an extra $450 billion in energy. This would sharply increase the use of fossil fuels, reduce much of the most polluting renewables, and provide energy access to 230 million more people. Providing more – and more reliable – power to almost two billion people will increase GDP by 30% in 2040. Each person on the continent will be almost $1,000 better off every year.
In Western countries, environmental campaigners would focus on the downside – 300 million tons of additional CO₂ emissions in 2040, and higher outdoor air pollution from greater reliance on coal power – and ask why anyone would want to increase CO₂ and air pollution. But let’s look at the costs and benefits.
The almost four billion extra tons of CO₂ emitted over the next 25 years would cause about $140 billion in damage from global warming, using the US official (though, likely somewhat exaggerated) social cost figure. The increase in coal use would lead to more air pollution, costing about $30 billion during this period.
At the same time, Africa would become almost $7 trillion richer. Indoor air pollution would essentially be eliminated for about 150 million more people, with social benefits worth nearly $500 billion. And power would reach 230 million extra people, generating benefits worth $1.2 trillion.
In other words, the total costs of the “African Century,” including climate- and health-related costs, would amount to $170 billion. The total benefits, at $8.4 trillion, would be almost 50 times higher.
The same general argument probably holds for India and other developing countries. In China, for example, CO2 emissions have increased 500% since 1981; but the country’s poverty rate plummeted – from 89% then to less than 10% today.In wealthy countries, campaigners emphasize that a ton of CO2 could cost some $50 and should be taxed to reduce emissions. But for Africa, the economic, social, and environmental benefits of more energy and higher CO2 run to more than $2,000 per ton. Focusing on the $50 in cost and ignoring the $2,000 in benefits is willful blindness.
(www.project-syndicate.org/commentary/africa-needs-fossil-fuels-by-bj-rn-lomborg-2016-01)

“Global Warming May Be A Good Thing” – Bjorn Lomborg
MAY 6, 2016
Our climate conversation is lopsided. There is ample room to suggest that climate change has caused this problem or that negative outcome, but any mention of positives is frowned upon.
(https://notalotofpeopleknowthat.wordpress.com/2016/05/06/global-warming-may-be-a-good-thing-bjorn-lomborg/)

Danish author Bjorn Lomborg has articulated one of the most compelling arguments against the agenda of the climate alarmists – not by denying climate change, but by demonstrating how wasteful all government attempts are to control it.  For years, in books such as Cool It: The Skeptical Environmentalist's Guide to Global Warming, Lomborg has been the adult in the room, pointing out that hundreds of billions of dollars have been squandered on green energy even as one billion of the world's people go hungry.  Had those dollars been invested productively, the world would be a better place.  In this conclusion Lomborg is most certainly correct, and he has shown extraordinary courage in confronting the climate alarmists (www.americanthinker.com/articles/2016/07/what_lomborg_leaves_out.html).